CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Wychowanie dziecka bez krzyku - porady i wskazówki


Czasami chcemy krzyczeć na nasze dzieci. Zazwyczaj ten impuls wynika z frustracji lub innych silnych emocji, ale większość z nas wie również, że krzyk i karanie może w rzeczywistości zniszczyć samoocenę naszych dzieci i ich zaufanie do nas, ostatecznie tworząc niezdrowe mechanizmy radzenia sobie, prowadzące złych zachowań w przyszłości. Wychowanie dziecka nie jest łatwym zadaniem, to prawda, ale warto zachować trzeźwość umysły i zdrowe granice rozsądku.mama i dziecko

Ten artykuł przedstawia, że wychowanie dziecka bez krzyków i karania jest możliwe, należy tylko stosować się do pewnych wskazówek. To nie tylko pozytywnie wpłynie na naszą pociechę, lecz także na nas samych. Dzięki temu, że nauczymy się kontrolować emocje, damy przykład dziecku, jak należy radzić sobie z problemami w dorosłym życiu.

Traktuj siebie życzliwie

Im bardziej dbamy o siebie samych, tym bardziej czujemy się godni spełnienia naszych potrzeb i poszanowania naszych granic. Kiedy czujemy się zmęczeni i nie mamy energii, o wiele trudniej jest nam poradzić sobie z trudnościami, jakie sprawia nam wychowanie dziecka.

Uszanuj własne granice.

Jeśli nasze dzieci przekraczają nasze granice za daleko lub za często, to dlatego, że im na to pozwalamy. Czasami unikamy powiedzenia "nie", bo chcemy uniknąć płaczu, albo chcemy być "dobrym rodzicem". Jednak wyznaczanie zdrowych granic jest naszą pracą. Kochanie naszych dzieci nie oznacza, że musimy dać im to, czego chcą przez cały czas. A trzymanie się granic zapobiegnie atakom płaczu w przyszłości.

Oczekiwania odpowiednie do wieku.

Kiedy zabieramy nasze dzieci do miejsc publicznych, nie możemy po prostu oczekiwać, że będą zachowywać się jak dorośli. Małe dziecko nie będzie siedziało grzecznie przez godzinę w restauracji.

Choć wspaniale jest chcieć naszymi dziećmi, musimy również pamiętać, że mogą one mieć własne wyobrażenia dotyczące wypadu z rodzicami. Warto dołożyć wszelkich starań, aby nie czuć się zawstydzonym, obrażonym lub winnym ich reakcji. Kiedy porzucamy te nierealistyczne oczekiwania, dajemy sobie wolność, aby mieć znacznie przyjemniejsze doświadczenia.

Nie mów głosno o swoich obawach

Kiedy martwimy się o złe zachowanie naszych dzieci i obawiamy się, że w danej sytuacji mogą się nieodpowiednio zachować, nasze dzieci będą się tym przejmować i prawdopodobnie przykleją te etykiety na sobie. Jeśli dziecko zaczyna myśleć, że jest "niegrzeczne", to takie będzie.

Nie obwiniaj się

Wina i wstyd są najgorszymi emocjami, jakich człowiek może doświadczyć. Wina nie tylko powstrzymuje nas przed odczuwaniem współczucia, ale często prowadzi do przekraczania granic, aby "nadrobić" to, co naszym zdaniem zrobiliśmy źle. Pamiętaj, że rodzicielstwo i wychowanie dziecka jest procesem. W każdej chwili robisz wszystko, co w Twojej mocy, doskonaląc się i ucząc na błędach.

Spędzajcie razem czas

Uwaga jest podstawową potrzebą przetrwania dzieci. Kiedy nasze dzieci mają wybuchy emocji, to jest to oznaka ich pragnienia, aby pokazać nam, że starają się określić siebie, rozwijać swoją indywidualność - i zwrócić na siebie uwagę.

Zadbaj o to, aby Twoje dziecko czuło się zrozumiane.

Bez względu na to, jak "dziecinne" pragnienia lub emocje naszego dziecka mogą nam się wydawać w danej chwili, jest dla niego to bardzo ważne, aby czuć się w ten sposób, bez względu na to, co dzieje się w rzeczywistości. Nie musimy spełniać ich "żądań", ale musimy rozumieć, co oni czują: "Widzę, że jesteś bardzo zdenerwowany, naprawdę lubisz kolorować i jesteś zły, że zabrałem Ci kredki lub "Rozumiem, że lubisz jeść czekoladę, ale teraz nadszedł czas, aby zjeść trochę warzyw, które sprawią, że będziesz silny i zdrowy". Mogą się jeszcze opierać, ale przynajmniej będą czuć się widziane i rozumiane. Pomoże to zmniejszyć intensywność wybuchów.

Szacunek

Nasze dzieci mogą żyć w maleńkich ciałach, ucząc się tylko tego, jak radzić sobie ze wszystkim, co sprawia, że jesteśmy ludźmi, a jednocześnie potrzebują nas do swojego podstawowego przetrwania. Jednak są to osoby bardzo zdolne i inteligentne. Rozmawiaj więc z dzieckiem z szacunkiem tak, jakbyś rozmawiał z dorosłym: użyj swojego normalnego głosu i określ siebie jako "ja" zamiast "mamusia".

Dzięki powyższym wskazówkom wychowanie dziecka nie będzie łatwiejsze, ale pozwolą Ci one zrozumieć zachowanie swojej pociechy, a także mogą wpłynąć na Twoje dotychczasowe podejście i charakter.







KOMENTARZE:
• Piotr
Ciekawe pomysły. Niektóre przetestuję :)